strona główna

numer 41

Ił-14E Pueblo



  Z dokumentów archiwalnych wiadomo, że już co najmniej w połowie lat 60-tych wojsko zainteresowane było wyposażeniem samolotu Ił-14 w aparaturę do rozpoznania radiotechnicznego. W 1964 r. z Czechosłowacji otrzymaliśmy materiały informacyjne na temat takiej właśnie aparatury o nazwie Petracz. Na przełomie 1967 i 1968 r. dopełniono formalności, w ślad za tym na lotnisko Prerov, gdzie stacjonowały już Ił-14 w wersji do walki radioelektronicznej, celem przebudowy przebazowano jedną z polskich czternastek. Podstawą modernizacji było zamontowanie we wnętrzu kabiny transportowej czterech stanowisk aparatury SRS-1 wraz z wyposażeniem dodatkowym i miejscami pracy operatorów. Każde stanowisko składało się ze stelaża, na którym umieszczono po 4 bloki aparatury. Stanowiska B i W posiadały swoje anteny mieczowe pod skrzydłami, pomiędzy gondolami silników i kadłubem. Natomiast bloki G i D posiadały anteny kierunkowe obracające się z prędkością 600 obr/min. Były one umieszczone w cylindrycznych osłonach pod kadłubem, blok G z przodu, zaś blok D z tyłu. Bezpośrednio przed blokami stanowisk usytuowano miejsca dla operatorów urządzeń, obok po lewej przed planszetami, dla operatorów planszecistów. Starszy operator siedział w przedniej części kabiny pasażerskiej. Nawigator i radiotelegrafista zajmowali miejsca w przedziale za kabiną pilotów.



wstecz