Szkolenie w WSP w Grudziądzu przebiegało w tym czasie na tych samych zasadach jak w Poznaniu. Zajęcia z pilotażu prowadzono zarówno na samolotach liniowych jak i myśliwskich. Podczas ćwiczeń absolwentów niższych szkół pilotów na samolotach liniowych następowała selekcja kandydatów na pilotów myśliwskich. Gdy pierwsza grupa pełnowartościowych pilotów liniowych odchodziła do pułków, kandydaci na myśliwców pozostawali w szkole, dalej odbywając szkolenie. Brak samolotów dwumiejscowych do nauki akrobacji powodował ograniczenie lotów na samolotach jednomiejscowych myśliwskich, loty raczej stawały się formą uznaniową dla pilota, a nie konkretnym przeszkoleniem.
  Duże natężenie lotów na ówczesnym sprzęcie lotniczym pochodzącym z I wojny światowej prowadziło do wypadków. Jednak biorąc pod uwagę trudne i niebezpieczne ćwiczenia, które wykonywali piloci, jak akrobacja czy strzelanie do celów naziemnych, wypadki w WSP były stosunkowo nieliczne. W latach 1923-25 miało miejsce sześć wypadków ze skutkiem śmiertelnym. Trzy z nich zdarzyły się na samolocie Ansaldo Balilla. Maszyny te wymagały delikatnego i prawidłowego pilotażu, posiadały tendencję do szybkiego wchodzenia w korkociąg.