Śmigłowiec pojawił się w polskich siłach zbrojnych w połowie lat 50-tych. Początkowo były to lekkie śmigłowce sowieckie Mi-1, których licencyjną produkcję pod oznaczeniem SM-1 podjęto w WSK Świdnik na przełomie 1956 i 1957 roku. Pierwsze egzemplarze trafiły oczywiście do jednostki szkolnej - 23. eskadry w Dęblinie. W miarę jak przybywało sprzętu i wyszkolonego personelu, można było zasilić w nie inne jednostki i przystąpić do ich bardziej użytkowego wykorzystania. W tych latach śmigłowce wojskowe były zazwyczaj doraźnie przystosowanymi wariantami maszyn cywilnych. Popularny po obu stronach "żelaznej kurtyny" żart głosił, że śmigłowiec wojskowy różni się od swojego cywilnego kuzyna wyłącznie malowaniem na kolor zielony. W wojskowej służbie ówczesne wiropłaty wykonywały głównie zadania pomocnicze. Były to jednak zadania różnorodne, charakterystyczne dla potrzeb konkretnego rodzaju sił zbrojnych. Najszybciej rozwijały się one - tak ilościowo, jak i jakościowo - w Wojskach Lotniczych. Ten bowiem rodzaj wojsk był najściślej związany z działaniami jednostek lądowych.