Dzień 22 lipca 1964 roku zapowiadał się pogodnie i już o świcie było wiadomo, ze plan będzie realizowany w zasadniczym I wariancie. Ten ranek był szczególny, było to można zauważyć na ulicach Śródmieścia, a także dworcach kolejowych i autobusowych, gdzie ruch się wzmagał z każdą godziną. Tuż przed godz. 10.00 wokół Placu Defilad zgromadziło się kilkadziesiąt tysięcy ludzi. Nieco wcześniej plac wypełniony został pododdziałami wojska, a trybuna honorowa udekorowana odświętnie powoli zapełniała się zaproszonymi gośćmi. Punktualnie o godz. 10.00 rozległ się sygnał Wojska Polskiego, po którym dowódca Warszawskiego Okręgu Wojskowego - gen. dyw. Czesław Waryszak złożył meldunek Ministrowi Obrony Narodowej, o gotowości wojsk do defilady. Po meldunku rozpoczął się przegląd wojsk ustawionych w 17 zwartych czworoboków, które tworzyły rzut pieszy. Po odegraniu hymnu państwowego rozpoczął się huk 24 honorowych salw artyleryjskich. Następnie dowódca defilady złożył meldunek przywódcom państwowym o gotowości do rozpoczęcia parady.