Latem 1917 r. zapadła decyzja o zwiększeniu wysiłku wojennego RFC celem przejęcia panowania w powietrzu nad europejskim teatrem działań. W tym celu zaplanowano powstanie prawie setki nowych dywizjonów. Na ich potrzeby powstał następca DH-4. Oznaczony jako DH-9, był szybkim i lekkim samolotem bombowym. Prototyp zbudowano w zakładach Aircraft Manufacturing Co (Airco) w październiku 1917 r. na bazie seryjnego egzemplarza DH-4. Znacznej modyfikacji poddano kadłub, zaś skrzydła, podwozie i usterzenie pochodziły wprost od poprzednika. Zastosowany silnik Gallowy Adriatic 230 KM w seryjnych DH-9 zastąpiono początkowo silnikami Fiat A.12 jednak docelowo dla tych samolotów przewidziano jako jednostkę napędową silniki Siddeley Puma 230 KM.