strona główna

numer 17

Polskie "bisy"



  MiG-21bis należy zakwalifikować do czwartej generacji maszyn tego typu samolotów. W porównaniu z poprzednikami różnił się on zarówno wyglądem zewnętrznym jak i wyposażeniem wewnętrznym oraz uzbrojeniem. Przede wszystkim samolot otrzymał nowy i mocniejszy silnik R-25-300 o ciągu 4020/6958 daN z tzw. drugim dopalaniem, które pozwalało w zakresie wysokości 100-4000 m i przy prędkości 1 Ma dysponować ciągiem 9720 daN. Wprawdzie maszyna mogła go utrzymywać jedynie do 3 minut jednak w czasie walk na małych wysokościach i stosunkowo małych prędkościach znacznie zwiększał możliwości "bisa". Taka zmiana pociągnęła za sobą potrzebę zwiększenia przenoszonej ilości paliwa, przez co powiększeniu uległ zbiornik nadkadłubowy, a w efekcie zwiększono pojemność całej instalacji paliwowej w porównaniu z poprzednimi wersjami o ponad 500 dml. Poprawie uległy także takie walory jak czas rozpędzania, wznoszenia czy parametry startu. Jednak samoloty dostarczane do Polski były jak kilka poprzednich wersji w wariancie nieco zubożonym. Posiadał radar RP-22 SMA, co umożliwiało mu pełne wykorzystanie nowego uzbrojenia p-p, rakiet R-13M i R-60 a także wcześniej stosowanego uzbrojenia myśliwsko-bombowego kierowanego i niekierowanego.



wstecz