Samolot szkolny U-2, później znany jako Po-2, rozpoczął swoją wspaniałą karierę w 1929 roku i trwała ona nieprzerwanie do lat siedemdziesiątych XX wieku. Początkowo używany w radzieckim szkolnictwie i lotnictwie sportowym, w latach wojny znalazł szerokie zastosowanie jako samolot bojowy, łącznikowy i sanitarny. Budowany w wielu odmianach i w dużych ilościach, od 1944 roku znalazł się też na wyposażeniu lotnictwa polskiego.
    Ogromne potrzeby rozwijającego się lotnictwa w Polsce po II wojnie światowej wymogły na przemyśle krajowym produkcję samolotu o podobnych zaletach jakie posiadał Po-2. Wybrano wariant najprostszy, czyli produkcję licencyjną typu już sprawdzonego. W Centralnym Studium Samolotów (CSS) w Warszawie opracowano dokumentację licencyjną Po-2 i w 1949 roku ruszyła produkcja samolotu oznaczonego CSS-13. W 1954 roku wyprodukowano pierwsze egzemplarze wersji sanitarnej S-13. Ogółem w Polsce używano ponad dwustu Po-2 i wyprodukowano ponad 600 samolotów CSS-13/S-13. Do dzisiaj zachowało się kilka tych samolotów w Polsce, a przez pilotów i nie tylko wspominane zawsze z ogromną sympatią.